قسمت اول وقتی وارد کافه شد یه شاخه گل تو دستش بود و یه لبخند ملایم رو لباشگل و لبخندش

نسیمی که از توی پنجره می اومد مثل مادری که بخواد بچه اش رو بیدار بکنه مو هام رو نوازش

قسمت اول وقتی برگشتم به خونه ساعت 5 شده بود. خواستم بخوابم که هر کاری کردم نتونستمصدایی که شنیده بودم

چند روزی می شد که نصف شب از خواب می پریدم. بدنم خیس عرق می شد و انقدر تشنه می

از سال 95 که وارد دبیرستان شدم هدفم پزشکی بود. برای رسیدن به این هدف از همه ی دورهمی های

یکی بود یکی نبود، غیر از خدا هیچ کس نبود. تو یه جنگل سرسبز و زیبا که همه ی حیواناتش

از همون بچگی به عکاسی علاقه داشت. وقتی باباش اولین گوشی موبایلش رو خرید، اون روز تا شب فقط باهاش

همه چیز از اون روز لعنتی شروع شد. روزی که با اصرار پسر عموم به قبرستون رفتیم و از اون

سرپا وایساده بود و داشت به گوشیش نگاه میکرد. اونجا که وایسادم انگار فهمید یکی داره نگاهش میکنه و سرشو

همه جزئیات اون روز یادمه، روزی که اولین عشق زندگیم رو پیدا کردم. سال 95 بود ساعت 2 بعد از

یکی بود یکی نبود، غیر از خدا هیچکس نبود. تو یه شهر سرسبز و زیبا که همه خونه ها تو

مینا اولین و تنها فرزند خانواده بود و وقتی به دنیا اومده بود کل فامیل خوشحال بودن چون پدر و

امیر و سارا که بعد از ازدواجشون دنبال خرید خونه بودن، به پیشنهاد یکی از دوستاشون یه خونه تو یه

در روزگاران قدیم، دختری زندگی میکرد که زیباترین دختر شهر بود. همه ی مرد های آن شهر دنبال به دست

یکی بود یکی نبود، غیر از خدا هیچ کس نبود. نیما کوچولو که داشت کم کم راه رفتن رو یاد

اون روز هیچ وقت از یادش نمی رفت، روزی که قرار بود نتیجه چندین سال درس خوندن و کنکورش رو

بعد از اینکه مادربزرگش رو از دست داده بود خیلی کم به خونه اش رفت و آمد می کردن. فقط

سارا که بعد از تموم کردن دانشگاه و پیدا کردن شغل مورد علاقه اش وقت آزاد پیدا کرده بود، به

یکی بود یکی نبود، خیر از خدا هیچکس نبود. یه روز حسام موقع برگشتن از مدرسه زیر بوته های پارکی

بعد از مرگ شوهرش خیلی سختی کشیده بود. شوهرش تو یه شرکت کار میکرد و با حقوقش به زور می

بعد از کلی تلاش بالاخره تونسته بود دوربین مورد علاقه اش رو بخره، از بچگی به عکاسی علاقه داشت و

در زمان های قدیم دختری که خدمتکار یه خونه بود و پدر و مادر پیری داشت، برای مراقبت و نگهداری

یکی بود یکی نبود، غیر از خدا هیچ کس نبود. تو یه جنگل سرسبز و زیبا کلی حیوون با همدیگه

بعد از ازدواج تونسته بودن به آرزوشون برسن، دو تا نوازنده که شهر به شهر میگشتن و هر کجا که

بعد از چند بار آزمون بالاخره تو یه شرکت استخدام شده بود. تو همون چند روز اول با همکاراش صمیمی

تازه به اون محله اومده بودن و هیچ دوستی نداشت. بیشتر وقتش رو تو خونه می گذروند و با اسباب

یکی بود یکی نبود غیر از خدا هیچکس نبود. تو یه جنگل بزرگ و سرسبز چند تا فیل باهم زندگی

همون ماه اول دانشگاه با هم آشنا شده بودن، با اینکه دوستاش بهش گفته بودن ترم اول رو بیخیال دوست

وقتی فهمید تو رشته ای که آرزوش رو داشت قبول شده سر از پا نمی شناخت. سال های زیادی تلاش

با عجله کوله پشتی شو برداشت و به سمت ترمینال حرکت کرد، با خودش می گفت باز خوبه کوله ام

چند سالی بود که برف خیلی کم می بارید و بچه های کوچولو کم کم داشت یادشون می رفت برف

وقتی فهمید بچه شون قراره پسر باشه انگار دنیا مال اون شده بود، از شدت خوشحالی نمیدونست چیکار کنه، به

تابستون سال ۹۸ بود، ساعت ۹ شب پدرم گفت برو پیش راننده تراکتور که داشت رو زمینمون کار میکرد و

سال آخرش تو دانشگاه بود، مشغول آماده کردن پایان نامه اش بود و بیشتر وقتش رو تو کتابخونه و حیاط

آرش هر روز بعد از مدرسه و انجام دادن تکالیفش برای پیاده روی تا دریاچه ای که چند کیلومتری خونشون

بعد از چند سال بالاخره تاریخ ازدواجشون مشخص شده بود و از اینکه می دیدن بعد از اون همه سختی

خیلی وقت بود دلشون یه ماجراجویی می خواست، تا الان کلی شیطنت کرده بودن و با وجود تنبیه ها و

خبر اردوی 7 روزه حسابی تو دانشگاه پیچیده بود و همه ثبت نام کرده بودنبعد از 2 ترم درس خوندن،

امیر کوچولو تازه کلاس سوم رو تموم کرده بود و برای همین می تونست کتاب هایی که برای بچه ها

مامانش به زور راضیش کرده بود بره مهد کودکمیگفت من اونجا هیچ کسیو نمیشناسم و نمیخوام برمبا کلی خواهش و

ساراساراصدای مادرش بود که داشت صداش میکردچشماشو که باز کرد یه نگاه به ساعت انداخت، 8 صبح بودانقدر خوابش میومد

اون روز هم مثل همه ی روزای قبلی بود، بارون پاییزی نم نم می بارید و همه جا رو خیس

یکی بود یکی نبود، زیر گنبد کبود توی یک شهر زیبا و بهاری خانواده ای زندگی میکردن که منتظر به

دیگه براش عادی شده بود، همین که بیدار میشد قبل از اینکه چشماشو باز کنه ساعت زنگ داری که به

چند وقتی بود که توی شغلش ارتقا پیدا کرده بود و برای همین با علاقه ی بیشتری کار میکرد و